دشنام دارکولییستی

1 1 ، دشنام دادن در آثار ادبی است.

مکتب ادبی دارکولییسم در بند هفتم قوانین مانیفست خود (منشور مکتب دارکولییسم) که در سال 2015 میلادی منتشر شد، دشنام دادن و بددهانی را برای نویسندگان و تمام پیروان خود آزاد اعلام کرد؛ در این بند آمده است :
« ... نویسندگان دارکولی گرا در انتقاد بی پروا هستند . یکی از روش های ویژه ی جنبش ادبی دارکولی در انتقاد از کنش های نادرست بشر ، این است که نام دقیق اشخاص را در کتاب ها ذکر می کند و با زیرکی تمام ، حین انتقاد از آنها ، دشنام نثارشان می نماید . نویسندگان جنبش ادبی دارکولی هنگام انتقاد از شخصیت های نادرست ، آزاد هستند به آنها دشنام بدهند . ما برای دفاع از حقیقت ، عدالت و حقوق بشر ، بد دهانی هم می کنیم . چراکه می خواهیم دیکتاتور ها و جنایت کاران بزرگ ، که به سبب در دست داشتن قدرت و امکانات تبلیغاتی ، از خود چهره های بی آزاری می سازند و توده ی مردم نیز نا آگاهانه فریب می خورند را به آسانیِ نگارش یک کتاب مورد انتقاد قرار دهیم و روسیاهشان کنیم . نویسندگان جنبش ادبی دارکولی خود را قربانی بهتر شدن جهان می کنند . جنبش ادبی دارکولی عقیده دارد ادبیات باید بی پرواتر سخن بگوید . ... ».

منبع :

پارسی ویکی

https://www.parsi.wiki/